Wat een blauw balkje vertelt
Wat een blauw balkje vertelt Wie ooit in de Mannaz Academy geweest is, kent onze platte rust. Na de middag gaat het tempo er even helemaal uit en tijdens dat uur lees ik voor. Een volledig uur, elke dag. Het is een moment waar ik zelf minstens even hard naar uitkijk als de kinderen. We hebben samen al heel wat boeken verslonden en soms moet ik mezelf echt dwingen om op tijd te stoppen, omdat ik zelf ook wil weten hoe het verdergaat. En het grappige is dat niet alleen mijn Primaria-kinderen daarvan genieten. Mijn grote kinderen hebben tijdens de platte rust uiteraard altijd nét iets nodig in onze kamer. Ze komen binnen, blijven even staan, gaan ergens zitten en voor je het weet zitten ze gewoon mee te luisteren. Alsof dat helemaal niet de bedoeling was. Deze week las ik op Facebook een tekst van Nadia Le Jeune die me ontzettend raakte. Ik zat hier werkelijk tranen met tuiten te huilen. Misschien juist omdat ik zo goed herken wat zij beschrijft: dat voorlezen helemaal niet alleen gaat o...
